جهان سلامت-*نعمت احمدی: یک وکیل به تنهایی نمی تواند تمام امور اداری و وکالتی را انجام دهد و این امر خصوصا در کشورهایی که مساله وکالت در آنها بسیار تخصصی است، محال است. متاسفانه در ایران مردم از وکلا توقع دارند در تمام موارد حقوقی ورود کنند در حالی که در کشورهای توسعه یافته وکالت امری تخصصی است. به گزارش جهان سلامت، آرمان نوشت: در واقع در این کشورها وکلای خانوادگی، مهاجرت، مالیاتی و جنایی انواع مختلفی از وکلا هستند. همچنین وکلایی قادر به فعالیت در دیوان عالی کشور هستند در حالی که عده ای دیگر از آنها در دادگاه های شهرستان و بخش مشغول به کار ند. در واقع مجموعه فعالیت های آنها کاملا تقسیم بندی شده و ما در ایران فاقد این تقسیم بندی هستیم. تخصص وکلا تداخل موضوعی دارد در حال حاضر یک وکیل پایه دادگستری در تمام امور کیفری، ثبتی، مدنی و مالیاتی ورود پیدا می کند و هنوز به جمع بندی درخصوص تخصص وکلا نرسیده ایم. در واقع وکلای مشغول در بخش کیفری، ثبتی و شرکتی باید پروانه کار مختص در همان حوزه تخصصی خود را داشته باشند. در هر صورت وکیل خانوادگی موضوع چندان ناآشنایی برای مردم در ایران نیست و حال حاضر نیز برخی از وکلا وکیل خانوادگی یک خانواده می شوند و افرادی که با آن وکیل آشنایی دارند، برای حل مسائل حقوقی خود به او مراجعه می کنند و دعاوی حقوقی خانواده توسط او سامان پیدا می کند. بنابراین نیازی به طرح مبحث وکیل خانواده به صورت طرح یا لایحه در قانون نیست. از سوی دیگر تنوع دعاوی و اختلافاتی که به مرحله دادگاه می رسد بسیار زیاد است. آیا دعاوی از این نظر حق الوکاله محسوب می شوند؟ حق الوکاله چه تعرفه ای دارد و آیا این تعرفه مستقل است؟ نکته حائز اهمیت آن است که پرونده های قضائی پرونده بیمه ای افراد نیستند که فرد بتواند امور وکالتی خود را به یک وکیل محول کند. در حال حاضر بسیاری از شرکت ها و سازمان ها وکیل و مشاور حقوقی دارند که از آنها حق مشاوره دریافت و دعاوی آنها را در حوزه، مکان و سازمان مشخصی طرح می کنند. تعرفه دریافتی این وکلا کمی کمتر از وکلای عادی است. حضور وکیل خانوادگی نشدنی است استخدام وکیل خانوادگی نشدنی و غیرعملی است. اگر مقصود فرهنگ وکیل پذیری جامعه باشد تا مردم سرخود به مراجع دادگستری مراجعه نکنند و پنج میلیون پرونده قضائی در دادگاه ها طرح نشود، می توان با روش های دیگری مردم را به راه های مسالمت آمیزتر دعوت کرد. اگر مردم مشاوره با یک وکیل را جدی تر بگیرند در این صورت راسا دادخواست شکایت نمی دهند و پرونده هایی تشکیل نمی شود که افراد برای ورود به آنها تخصصی ندارند. اکنون برخی از دعاوی به اشتباه طرح و به دادگاه ارجاع می شوند. در این میان دادگاه مدت زمان زیادی را صرف رفع نواقص طرح دعاوی می کند و در نهایت دعوای بی حاصلی طرح می شود. اگر مانند اکثر کشورهای توسعه یافته حضور وکیل الزامی و اجباری باشد و دعاوی و طرح دعاوی به وسیله یک وکیل صورت بگیرد، در این صورت می توانیم فرهنگ وکالت را به درستی رواج دهیم. طرح مساله وکیل خانوادگی اقدامی تجاری است در حالی که وکالت کالا نیست و به تخصص و تجربه نیازمند است. وکیل، پزشک خانواده نیست اکنون در کشورهای توسعه یافته پزشک خانواده وجود دارد و او پرونده بالینی فرد را تشکیل می دهد. به عبارت بهتر او از زمان تولد فرد بیماری ها، حساسیت ها و داروهای مورد مصرف فرد را می شناسد و در پرونده پزشک خانوادگی او ضبط می کند. متاسفانه در ایران به این روش عمل نمی شود، بنابراین بسیاری از افراد حتی گروه خونی خود را نمی دانند و در صورت بروز تصادف ابتدا باید گروه خونی آنها مشخص شود. حضور پزشک خانواده برای افراد یک خانواده اقدامی عملی است، اما استخدام وکیل خانوادگی مانند حضور مهندس خانواده است. اگر یک خانواده مهندسی خانوادگی داشته باشد تنها در هنگام ساخت خانه و در صورت نیاز به آن مراجعه می کند. بنابراین این اقدام عملی نیست و صرفا اقدامی نمایشی و تجاری است. بستر در کشورهای خارجی فراهم است در کشورهای توسعه یافته تمام امور خانواده توسط یک وکیل به سرانجام می رسد. بنابراین اگر یک شهروند قصد خرید یک مزرعه یا خودرو را داشته باشد تمام مراحل کار را به وکیل می سپارد. در واقع بسیار راحت با وکیل خود تماس می گیرد و تمام اقدامات خرید و فروش خود را توسط یک وکیل انجام می دهد. در این کشورها مسائل حقوقی خانواده به یک وکیل سپرده شده و این اقدامی رایج میان خانواده هاست. اهمیت استخدام یک وکیل در این کشورها بسیار بالاست، زیرا امکان دارد ضررهای جبران ناپذیر مادی به این خانواده ها وارد شود و آنها بدون مشورت با وکیل کاری و خانوادگی خود هیچ گاه اقدامی انجام نمی دهند. هنگام خرید خانه حتما این کار را با رضایت وکیل خود انجام می دهند و او علاوه بر تمام اسناد خانه حتی نقشه های ساخت و ساز، لوله کشی آب و سیم کشی برق خانه را نیز پیش از اعلام رضایت بررسی می کند. استخدام وکیل نیازمند پرونده قضائی است استخدام وکیل خانوادگی پروژه ای عملی در خانواده های ایرانی نیست، زیرا حضور وکیل در هنگام وجود پرونده های قضائی ضرورت دارد و استخدام وکیل خانوادگی نمی تواند اقدامی رایج در میان خانواده های ایرانی شود. از سوی دیگر اغلب خانواده های ایرانی در تامین هزینه روزانه زندگی خود دچار مشکل هستند و به گفته برخی کارشناسان حدود ۱۲ میلیون نفر زیر خط فقر زندگی می کنند، این افراد چه نیازی به وکیل دارند؟! بسیاری از کارخانه ها ورشکسته و غیرفعال و کارگران از پرداخت حقوق ماهانه خود محروم اند، بنابراین فرهنگ وکالت در ایران وجود ندارد و حضور وکیل تنها در زمان انعقاد قرارداد و بروز اختلاف مورد نیاز است. اقشار مختلف مردم، حتی یک روزنامه نگار یا با هر شغل صنفی دیگر تنها هنگام بروز اختلافات یا عقد قرارداد به یک وکیل نیازمند است و در شرایط عادی نیازی به پرداخت هزینه برای استخدام یک وکیل ندارد. وکیل خانوادگی محدودیت قانونی ندارد هیچ گونه محدودیت قانونی برای انتصاب وکیل خانوادگی در خانواده های ایرانی وجود ندارد و ایران از معدود کشورهایی است که حضور وکیل را برای افراد در محاکم قضائی الزامی می داند. براساس اصل ۳۵ قانون اساسی تمام خانواده ها حق استخدام وکیل را دارند و اگر به هر دلیل امکان استخدام او وجود نداشته باشد دولت برای افراد وکیل تعیین می کند. علاوه بر این اکثر شرکت ها از تجربه و تخصص وکلا در قالب مشاوره های حقوقی و به صورت نوشته و نانوشته بهره مند می شوند. وکلا در این شرکت ها به صورت روزانه و ماهانه کار می کنند و حضور آنها برای سر و سامان دادن به مسائل حقوقی شرکت ها الزامی است. * حقوقدان

برچسب ها

تمامی حقوق مطالب برای جهان سلامت محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد.